PMA – Progressive Mental Allignment

 

PM-wat?

We hebben het vermogen als mens om dingen die we eerder ervaren hebben opnieuw te beleven in onze innerlijke voorstelling, net zoals we in een droom dingen ervaren. Door stap voor stap, geleid door het geactiveerde vergelijkingsmateriaal, eerdere ervaringen waarin de spookcluster mogelijk actief was opnieuw te beleven en ons, tegen alle natuurwetten in, in de richting van de pijn en de angst te begeven, door onze aandacht daarop te concentreren, blijft ons onderbewuste ons bijbehorende beelden als herinnering geven.

Wat is een cluster?

In dit verband verstaan we onder een cluster:

“Een verzameling van informatie-elementen van een zintuiglijke ervaring die in ons systeem is vastgelegd.” Denk hierbij aan alle vormen, geluiden, geuren, bewegingen, smaken en aanrakingen die samen een ervaring vormen.

We onderscheiden daarbij de volledige ‘normale’ cluster en de onvolledige ‘spookcluster’.

Bij de normale cluster is er sprake van een bewuste ervaring, waarbij de binnenkomende informatie wordt ‘verwerkt’. Er wordt betekenis gegeven aan de ervaring, de absolute waarde (identificatie), er wordt een relatieve waarde (classificatie) aan toegekend en daarmee worden er ontelbare verbanden gelegd tussen deze ervaring en andere ervaringen, deze cluster en andere clusters.

Tijdens de bewuste verwerking van de binnenkomende zintuiglijke informatie vindt er een fysiologische reactie plaats, het organisme produceert de liganden die passend zijn voor de ervaring. Deze configuratie, het ‘recept’ voor dit specifieke gevoel, wordt vastgelegd in de bijbehorende fysiocluster (die registreert wat de fysiologische status is van het organisme, gekoppeld aan de zintuiglijke waarneming).

De spookcluster

Een spookcluster ontstaat wanneer het organisme zichzelf moet beschermen tegen een te heftige fysiologische reactie op de binnenkomende informatie. Dit komt in praktijk alleen voor bij ervaringen die een grote mate van angst veroorzaken. Het niveau van angst verwekkende liganden kan dan zo hoog worden dat het organisme zelf geschaad zou worden als dit nog verder zou oplopen. Dit gebeurt in omstandigheden waarin het gevaar als direct levensbedreigend wordt ervaren en er geen uitweg is. Ben je hooggevoelig kan dit echter ook een gebeurtenis zijn geweest, die je met je bewuste geest als helemaal niet zo schokkend zou definiëren. Het zou ook om een niet reële angst kunnen gaan, die je wel op dat moment als beangstigend hebt ervaren. 

Naast het gevaar dat door de persoon wordt waargenomen, krijgt het organisme nu een acuut gevaarsignaal dat het zijn eigen integriteit verliest op celniveau. Hier wordt heel direct en efficiënt tegen opgetreden. De productie van ‘angsthormonen’ ontstaat door de bewuste verwerking van de zintuiglijke signalen. Dat proces wordt direct gestopt.

Alles gaat gewoon door, behalve de bewuste verwerking van de binnenkomende zintuiglijke informatie, zodat er geen verdere angststoffen worden aangemaakt.

Er volgt dan een moment waarin de persoon volledig op autonome reflexen functioneert. De persoon kan zich deze tijd en de ervaringen die daarin plaats vinden per definitie niet herinneren, ze zijn nooit tot zijn bewustzijn doorgedrongen - hij heeft ze niet bewust beleefd.

De zintuiglijke informatie blijft wel gewoon binnen komen en wordt net als anders vastgelegd, alleen ontbreken er enkele belangrijke zaken:

  • er wordt geen absolute en relatieve waarde toegekend aan de onderdelen van de cluster

  • er worden geen inhoudelijke verbindingen gemaakt met vergelijkbare ervaringen

 

Het resultaat is een cluster vol met zintuiglijke informatie en een fysiologie van de grootst mogelijke angst en paniek, die volledig op zichzelf staat, zonder connectie met andere herinneringen.

Een dergelijke cluster kan niet door het bewustzijn worden waargenomen, alle bewuste elementen ontbreken immers, hij bevindt zich in ons systeem los van plaats en tijd en de bijbehorende omstandigheden, en hij heeft een sterke negatieve fysiologie.

Onze herinneringen zijn geactiveerde clusters

Kijk naar een willekeurig voorwerp, je weet direct wat het is (identificatie), je kunt er een mening over hebben en er een gevoel bij hebben (classificatie). Als je je erop concentreert en erover begint te mijmeren kunnen er allerlei herinneringen en gevoelens boven komen (activering van inhoud en fysiologie).

Kijk je naar een glas water bijvoorbeeld, dan wordt dit beeld direct ‘vastgelegd’ door de hersencellen die hiermee overeenkomen, cellen voor vorm, voor kleur, voor transparantie, kortom een complex geheel van cellen wordt door de aanblik geactiveerd. Door precies diezelfde cellen zijn ook de ervaringen vastgelegd van alle glazen water die je ooit hebt gezien. Juist door deze overeenkomst weet je wat het is. Voor spookclusters geldt dit ook. Ook hun informatie is in deze zelfde cellen vastgelegd, alleen ontbreekt het deel waarvan we ons bewust kunnen worden, maar de fysiologie alsnog worden geactiveerd.

Dus onze zintuigen activeren cellen in onze hersenen die ons vervolgens informatie geven, zoals ‘dit is een glas’, ‘dit is een mooi glas’, ’dit is mijn glas’, ‘ha, lekker water, even een slokje nemen’. Bij al die mogelijkheden ervaren we ook gevoelens, van heel zwak tot zeer sterk, afhankelijk van de zintuiglijke prikkel.

Als we een glas water zien beginnen we ons gelukkig niet spontaan alle glazen water te herinneren die we ooit hebben gezien. Dat zou erg druk worden in ons hoofd. Maar een herinnering met een hoge gevoelswaarde kan wel makkelijk boven komen, zoals ‘dit is hetzelfde glas waar mijn vader zijn laatste slok water uit nam vlak voordat hij stierf.’

Dus voor een herinnering om op te komen moet hij een hoge gevoelswaarde hebben en geactiveerd worden door iets wat we nu waarnemen. Kleine overeenkomsten die we permanent waarnemen worden in dit proces uitgefilterd, pas boven een bepaalde drempelwaarde komt de herinnering goed door met alle beelden en gevoelens erbij. Dan kunnen we in onze geest weer even helemaal terug zijn bij die eerdere ervaring.

Hoe herken je actieve Spookclusters?

We herkennen hun aanwezigheid in onze fysiologie, bijvoorbeeld door:

  • een emotie die buiten proportie is voor de aangelegenheid,

  • of de afwezigheid van emotie waar je deze wel zou mogen verwachten,

  • onverklaarbare plotselinge klachten,

  • onverklaarbare vermoeidheid,

  • irrationeel gedrag (volgens anderen, zelf herken je het niet),

  • angsten en fobieën,

  • eetstoornissen,

  • opgebrand zijn,

  • verslavingen,

  • depressie,

  • een groot aantal psychosomatische klachten.

Hoe ‘repareren’ we een Spookcluster?

Als we dit pad consequent blijven volgen komen we uiteindelijk terecht in de situatie waarin de spookcluster ontstond. Nu zijn we daar weer en alle elementen die een rol spelen zijn aanwezig. Eén ding is anders, we zijn nu bewust hier en willen de ervaring vrijwillig opnieuw beleven.

Dit maakt zoveel verschil dat we niet opnieuw de grond onder de voeten voelen wegzinken. We komen er wel dichtbij, maar als het betreffende moment aanbreekt waarbij onze bewuste verwerking afhaakte, loopt deze nu wel door en wordt de spookcluster alsnog door het automatische proces van de bewuste verwerking gehaald. Hij wordt bewust geanalyseerd, de verbindingen worden gelegd, en hij krijgt alsnog zijn plaats in de oorspronkelijke ervaring waar hij bij hoorde.

De persoon die dit ervaart merkt dat hij een stukje uit het verleden nu voor het eerst ervaart en dat dit ook direct gevolgen heeft. De grote lading van de spookcluster verdwijnt, de persoon ervaart een enorme opluchting en begint dingen te zien veranderen die door de activiteit van de spookcluster werden beïnvloed.

Oplossen samen met je coach

Dit ‘reparatie’-proces noemen we PMA (Progressive Mental Allignment).

Het herleven van de herinnering moet jij als client zelf doen. Misschien heb jij jezelf namelijk onbewust aangeleerd niets te voelen, zodat je de pijn kunt blijven ontlopen en je bent hierin heel goed geworden. Dit wijst meestal op spookclusters, die al erg lang actief zijn. In zo een geval zijn een paar aanlopen nodig, om je lichaam eerst weer met het voelen van emoties vertrouwd te maken.

De coach zorgt ervoor, dat je op het moment van activatie van de Spookcluster en de daarbij behorende herinneringen bij de les blijft en door de onbewust gecreëerde barrière heen kunt breken. Hij zorgt voor een veilige omgeving zodat jij je volledig op het proces kunt richten.

Breek je door een Spookcluster heen ontvouwt zich op eens het daadwerkelijke plaatje van het moment in het verleden, waar de Spookcluster destijds is ontstaan. Op het moment dat je het nieuwe plaatje ziet valt alles op z'n plaats en de opgebouwde emotie vloeit meteen weg. Een gevoel van opluchting en diepe rust komt over je. Je hebt zojuist een spookcluster ontdekt en opgelost die je niet meer zal lastigvallen. Hij is nu een normale, bewuste herinnering geworden, onderdeel van iets dat lang geleden gebeurd is en geen deel meer uitmaakt van je huidige leven. De ermee gepaarde hoge emotionele waarde en extreme fysiologie verdwijnen.